پذیرفتم شکست خویش را پند عقل های دور اندیش را

من پذیرفتم که عشق افسانه است این دل دور آشنا دیوانه است

می روم از رفتنم شاد باش در عذاب رفتنم آزاد باش

گرچه تو تنها تر از من میروی آرزو دارم توهم عاشق شوی